Overheidshuishoudboekje
donderdag, maart 01st, 2012 | Author:

Waar komt toch die fixatie vandaan om een begrotingstekort van 3 % te hebben, jaar in en jaar uit. Blijkbaar is dit tekort van 3 % de norm geworden en vergeet men dat je hiermee gewoon achteruit boert. In een gewone huishouding kan bijna iedereen vertellen dat 3 % meer uitgeven dan dat je verdient je hoe dan ook in de problemen zal brengen. De laatste 10 jaar heb ik geen structureel plan meer gezien of gehoord waarin wordt gesproken om het huishoudboekje op 0%  te houden, volgens het ouderwetse begrip de “Tering naar de Nering” zetten.

Het doel van een verantwoordelijke overheid zou altijd moeten zijn om op de langere termijn gemiddeld de 0 % voor ogen te houden, dus in een periode van 10 jaar bijvoorbeeld mag de gemiddelde overheidsuitgaven niet boven de gemiddelde inkomsten uitkomen. Tussentijds zou er geen beperking moeten zijn op het oplopen van tekorten mits de lange termijndoelstelling wel wordt gehaald. Deze lange termijn doelstelling moet dermate hard zijn dat zelfs verkiezingen hier geen invloed op zou mogen hebben.

Zo een oplossing geeft een overheid veel meer speelruimte om in te kunnen grijpen in de economische omstandigheden van het moment, het kan namelijk best eens handig zijn om een begrotingstekort te laten oplopen in tijden van crisis, sterker nog dat gebeurt ook doordat meer werkloosheid meer uitgaven betekend en minder belastinginkomsten, laat dat traject dan maar gebeuren, maar corrigeer dit snel als de economie weer aantrekt, en dat de economie weer aantrekt is wel zeker.

Tijdens Paars hadden we Minister Zalm en de Zalmnorm en een politiek landschap dat het mogelijk maakte om met enig realiteitszin deze problemen aan te pakken, zonder ideologische dogma’s en andere beperkingen, en een beetje paars met partijen die pragmatisch tegen problemen aankijken, zou nu niet verkeerd zijn, helaas laat het huidige politieke landschap van uitersten dit soort zaken niet meer toe, de PVV op rechts die als enige doel heeft links buiten de regering te houden, en de SP op links die totaal opgesloten zit in de eigen ideologie en dogma’s  en daartussen partijen die meer bezig zijn verloren zieltjes met hun eigen populistische geneuzel binnen te harken dan naar oplossingen te zoeken.

Kortom Nederland heeft weer een beetje paars pragmatisme nodig.